گوشه ای از فراخنای هستی

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم. ...

انسان به اندازه از دست دادن چیزهایی که ریشه در وجود او دارند, بزرگ می شود. هرچه سرعت این عمل بیشتر باشد زودتر بزرگی را به دست می آورد....