هر کس دنیا را بر اساس ضریب هوشی , قدرت روحی و تجربیات اکتسابی خود تفسیر می کند. از همه انسان ها نباید توقع تفسیر یکسان از زندگی داشت.

هیچ لحظه ارزشمند و موثرتری در آینده وجود ندارد که بخواهد مثل بختک بر لحظه جاری ات بیفتد و مانع از درک واقعیت هستی ات شود.

عشق تو ، نسخه ی تنهایی مرا پیچید.

بی خواهش ،خداوند را یاد کردن ، نشانه معرفتی اصیل هست.... یادش کن تا هر از گاهی که خواهشی داری، روی دعا و استجابت داشته باشی.

بگذار سال ها دوری ام را در آغوشت گریه کنم.

توجه به هر چیز سبب غفلت از سایر چیزها می شود. توجه به ارزش تو باعث رنگ باختن ارزش پنداشته شده ی چیزهای دیگر می شود. درک حقیقت تو , واقعیت خیالی غیر ترا آشکار می کند.

اگر یاد خدا باشی؛ خداوند بیشتر از آن ؛ یادت خواهد بود...اگر خدا را تنها نگذاری، خداوند شریک تنهاییت خواهد بود.

اگر به خداوند اعتماد داشته باشی؛ او مقدرات سوء یی که می پنداری را به حسن تقدیر مبدل می کند. فقط کافی ست اعتماد کنی.

دل با مرگ هوس ها زنده می شود..نیاز باید پالوده شود و فاصله و تفاوت خود را با هوس حفظ کند. قدرت , درون انسان نهفته است..قدرت باید با عقل و اخلاق تربیت شده باشد..یک قدرت درونی بی اخلاق, ظالم به خویش است و دیگران.. از شمعهای کم سوء دیگران, دست شوی.. افتابی درون خود بجوی.

هیچگاه به استقبال کاری که از توان تو بر نمی آید نرو... سقف توانایی های انسان، محدود ست. اما کارهایی که متناسب با ظرف توانت است را بلادرنگ انجام بده تابر قدرت و ارزش خود بیفزایی.

غرق شدن در سرگرمی هایی که نفس حقیر انسان را با لذت هایش ؛ سیراب می کنند ، در تضاد با خود جویای آگاهی ست... بسیاری از سرگرمی ها به قیمت کاهش سطح هشیاری انسان تمام می شود و نمی ارزند.

باورِ توانستن, کفر ناکامی را در هم می شکند و فرصت های جدیدی به روی مؤمنش می گشاید.

از ارتباط های غیر ضرور بپرهیز. زیاد که دم دست باشی, ارج و منزلت کمی می داری.

هر چیزی که سبب غفلت از یاد تو شود به سبب شدت اثرش؛ یا مکروه است یا حرام. و هر یادآور ذکرت ، یا مستحب است یا حلال.

بزرگی انسان به خاطر خلاء بی حد و مرز خداوند در روح اوست...آدمها به اندازه جای خالی محبوب خود؛ بزرگ یا کوچک خواهند شد.

برخی روابط از هم گسسته ای در گذشته وجود دارند که آنقدر خسارت آفرین بوده اند, ذره ای اندیشه برای احیاء آنها , ریشه در حماقت عظمایی دارند.

هر قدرتی, یک زیبایی ظاهری دارد..اما ممکن ست زیبایی درونی نداشته باشند..حتی احساسات و موجودیت های شیطانی هم چون قدرت دارند یک زیبایی ظاهری دارند. تنها آنانکه جان و اندیشه خود را با معیار عدالت تنظیم کرده اند دارای زیبایی های درونی ,علاوه بر جلوه زیبای ظاهری هستند.