گوشه ای از فراخنای هستی

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم....

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم. ...

با حواس کاملا جمع, سینه زمان را بشکاف. مگذار دست و پا زدن بیهوده در گذشته و آینده, تیغ وجودت را کند کند...

نیازها و هوس های درونی انسان، قدرت دارند و بخشی از جان ما شده اند...وقتی انسان به سوی خویشتن توبه می کند، آن هوس های قدرتمند، فرو می خوابند و در این بین، توبه کننده احساس می کند که کم جان شده است.. در حالی که این جان فعلی، جان حقیقی اوست...این جان ضعیف کنونی او؛ باید مقابل مقدرات انتقام گیرنده ی نو، با صلح رفتار کند. زیرا توان مقابله با آن ها را ندارد..بدین گونه او تاوان ناپاکی های گذشته را در برابر آنها پس می دهد....