ای آغوشی که سهمِ تمامِ سینه های تنگ گشته , ای ! کدامیک به صواب نزدیک ترست؟ می گشایی خود را یا می گشاییمت؟

عقل , همه چیز را پس می زند تا آنچه را که از جنسِ ( هست ) است بیابد و با آن , دم زند . عقل , جستنی های ناپایدار , را دونِ مطلوب خود می داند و از أن می گذرد . وقتی مزاحمانِ وحدت شکن ناپیدا شدند , قلب پاک و یکپارچه می شود. + نوشته شده در چهارشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۶ساعت 19:58&nbsp توسط عباس کشاورز |

امید در بالاترین نقطه ی فواره , زاییده می شود . جایی که فشار به بالاترین حدش رسیده و قطرات آب به ماءمن خود فرود می آیند . امشب, یلداست . درست است عنوانِ (ترین) ها را با خود دارد طولانی ترین. سرد ترین. تاریک ترین و و و اما مبارک شبی ست که شمارش معکوس برایِ گشایشِ آغوش بهار به روی زمین از همین شب آغاز...

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم.

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم.

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم.

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم.

سدها ببند بینِ آگاهی ات و هر هوسبگذار بعد از جان گرفتنت , جاری شوی در هر چه هست + نوشته شده در شنبه ۴ شهریور ۱۳۹۶ساعت 15:18 توسط عباس کشاورز |

جان آدمی , متشعشع است پیرامونِ خویش .انوارِ جان آدمی از جنسِ افکارِ اوست .گویی آدمی , افکارش را به اطراف می پراکند . + نوشته شده در شنبه ۴ شهریور ۱۳۹۶ساعت 15:19 توسط عباس کشاورز |

در دنیایِ سادگی ها , مرزها و جبهه ها , راحت تر خود را نشان می دهند . سادگی , دنیای صادقانه ای دارد . + نوشته شده در سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ساعت 6:29 توسط عباس کشاورز |

واژه , بار معنایی دارد که از جایی می آید . به زبان آوردن واژه و توجه همزمان به معنایش , گوینده را به خاستگاهِ واژه ها می رساند . + نوشته شده در سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ساعت 11:29 توسط عباس کشاورز |

تویی که دوست داری کاری را انجام دهی اما نمی توانیبا کسی که می تواند و دوست ندارد انجام دادنش را , فرقتان چیست ؟تو توانستن را بیاموز و ایشان , دوست داشتن را + نوشته شده در سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ساعت 15:11 توسط عباس کشاورز |

افکار مزاحم وقتی بی اهمیت می شوند دست از سرت بر می دارند .و این حاصل نمی شود مگر آنکه امرِ ذاتا مهمی آنقدر برایت اهمیت پیدا کند که فکرت در پرتویِ اهمیت آن , دست از سایه های افکار مجاز و بیهوده بشوید . + نوشته شده در سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ساعت 22:31 توسط عباس کشاورز |

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم.

مسولیتت را آنچنان انجام بده که اسباب رضایتِ طرف مقابل را فراهم بیاورد . عملی که گرهی در آن نباشد و سراسر خیر باشد . رضایتِ خدا در رضایت به حقِ مخلوق است . + نوشته شده در چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ساعت 17:25 توسط عباس کشاورز |

اگر عقل ، درست بیندیشد می تواند راه خود را در بین ناراحتی ها بیابد . ناراحتی بر حق ، نشانه ظلم طرف مقابل است . ناراحت که شدی ؛ خلافش را در حق دیگران انجام بده تا عملت نورانی گردد . + نوشته شده در چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ساعت 17:31 توسط عباس کشاورز |

جامه ها پاک نمی شوند جز با آب تمیز و مچاله شدن.قلبها نیز با نیروهای تازه و پاک از هوسها که حکم آب را دارند و سختی ها که نقش مچاله کردن را دارند پاک می شوند .به شرط صبر و ننالیدن.ناله , خود تیرگی جدید در این حمام روانی ست . + نوشته شده در چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ساعت 21:40 توسط عباس کشاورز |

جسم خاکیت و نیازهایش, ریشه درین دنیا دارند و بدان می گرایند.روحت اما کششی فرا خاکی دارد .مردان ملکوت , یکسره روح می شوند . + نوشته شده در چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ساعت 21:40 توسط عباس کشاورز |

محکم باش اما نه شکننده. منعطف باش اما نه تسلیم شونده . اصولت را که انتخاب کردی با یقین کامل پایش به ایست. + نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۶ساعت 16:23 توسط عباس کشاورز |

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم.