گوشه ای از فراخنای هستی
تنهایی در آغاز , وحشت داشت.
وحشتِ از دست دادن هر آنچه سبب انس شده بود.
اما وقتی تنهایی , جان گرفت . حقیر بودن هر چه از دست شده بود آشکارا حس شد.
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۶ساعت 21:49 توسط عباس کشاورز |
برچسب:
نویسنده: نگین حسینپور