شبهه

ارتباط صرف با ظاهر , هیچ گاه پای معرفت را به درونِ قلعه ی تو در تویِ باطن , باز نمی کند .

چه بسیار خوارجیِ سابق !

چه بسیار خوارجی زادگانِ فعل (فعلی)

که آیه آیه از مصحفِ شریف را از بر بودند اما در عمل, یادآورِ کالانعامِ مثالِ خداوندی هستند

چه بسیار حافظانِ شاهنامه و مثنوی معنوی , از بر دارندگان دیوان حافظ و گلستان سعدی, که از سرودنِ یک بیت یا نوشتنِ یک سطر خوب, عاجزند

ما در موسیقی سنتی , پدیده ای به نامِ بداهه نوازی داریم .

ردیف هایی هستند که همچون جاده ای , اجازه خروجِ نوازنده از خود را نمی دهند .

آن دسته از نوازندگانِ در ظاهر گیر افتاده ,بدون هیچ خلاقیتی, یک سری نتهای ثابتی را در هر ردیف , تکرار می کنند.

اما بداهه نوازندگانی اندک شمار , با حفظ مسیر , در بطن ردیف به حرکت در می آیند

شنونده احساس می کند نوازنده هم در ردیف هست و هم انگار که حضور ندارد .

تو گویی علاوه بر حرکت افقی , عمودی هم به پرواز در آمده است.

ظواهر , جملگی آدابی دارند
فرقی نمی کند
غور اندیش باشی یا نه
همه باید رعایتشان کنند .

از همین روست وقتی مولوی , نمی توانست حال درونی خود را کنترل کند , به سماع در می آمد و فقیهان , سرزنشش می کردند

یکبار جمله ای به شرح زیر, از پائولو کوئیلو خواندم جالب بود:

از درون , دیوانه ولی ظاهرا عاقل باش .

شباهت ظاهر پرستان و باطن بینان اینست که هر دو , آداب را رعایت می کنند

اما گروه دومی , برتری مفهوم را بر واژه , دریافته اند .

علی هم بر قرآن بوسه می زد
اما وقتی عمروعاصیان بر نیزه اش زدند ,دیگر آن ظاهرِ خشک و خالی, اهمیتی برایش نداشت و پوستِ گاوش خطاب کرد .

قضاوت بردن به ظاهر , همیشه خطرناک است

چه مهربان نامیدنِ کسی باشد که با پنبه ی خنده آمده تا سر ببرد

چه متکبر خواندن کسی که دردی در سینه دارد و رغبتی برای ارتباط ندارد

چه به ظاهر مردانی که به وقتِ سرنوشت ساز , خنجرِ نامردی بر گرده ات فرو می نشاند

و چه سکوت برگزینانی که به وقتِ مظلومیت تو , جانانه به دفاعِ لسانی از تو بر می خیزند .

باطن روشن اگر با جلوه ی زیبا تزئین شده باشد که معرکه است

اما همیشه ظاهر و باطن , متناسب هم نیستند

بپرهیزیم و مراقب باشیم از قضاوتِ ظاهر .

امروز به آیه 24 سوره نسا برخوردم

ظاهری دارد به ظاهر بی هیچ قید و شرط

می گوید :
همه زنان محصنه بر شما حرام شد
مگر زنان کافرانی که در جنگ با شما کشته شدند

خب اگر قضاوت به ظاهر بریم
طبق این آیه

فردا می توان به جنگ با هندوها حتی اروپایی ها و مسیحیان
کافرِ سه گانه پرست رفت و همسران بورشان را به چنگِ هوس در آورد .

یاد زنانِ مظلومِ ایزدی در عراق افتادم که برده جنسی داعشیان شده بودند

رفتم و شرح نزول آیه را خواندم
دیدم نوشته
این آیه فقط در مورد این دسته از کافران صدق می کند

1 : به سرزمین های اسلامی هجوم آورده باشند

2. زنانشان هم با خودشان به جنگ آورده باشند

3. اگر رهبر گروه مسلمان تشخیص دهد برای کنترل باقیمانده ی گروه مهاجم می تواند چنین حکم نکاحی را صادر کند

این نمونه ای از توجه به باطنِ ظاهرست که اگر به آن توجه نشود
مثلا
اعراب در جنگ قادسیه , زنان پارسی را به کنیزی می برند

کم نبوده از این دست که به نام اسلام در طول تاریخ , جنایت آفریدند .

خدا هیچ ظاهر بینی را رهبرِ یک گروه قرار ندهد
حتی اگر آن گروه , اعضای سرود مدرسه باشد.

رهبری که هم و غمش , اصرار بیش از حد به ظاهر باشد
به دست خود فجایعی را خلق می کند که از عقده های پنهانِ باطن, نشأت می گیرد .

و در آخر
کسی که با باطن خود پیوند بخورد راحت تر می تواند بواطن دیگر را کشف کند .

یک باطن شگرف , ظاهری جدی دارد
این ظاهر ,همچون بارو و قلعه ای , درونیات را پاسبانی می کند

تنها دروازه این قلعه , خنده ایست که باید به مخاطبِ اهلش نشان داد و او را به درون قلعه فراخواند