گوشه ای از فراخنای هستی
روز معلم است .
انتظارات , حول تقدیر از مقامِ معلمی می چرخد .
روضه وار , گذری هم به وضعیتِ معیشتِ معلم, زده
می شود.
در کنارِ هر چه می نویسند , کمتر به کاسته شدن از کارکردِ معلم اشاره می شود.
اینکه معلم , چقدر خود را مفید و تاثیرگذار در تعالی فرهنگ جامعه خود می بیند .
لازم به شواهدِ آماری نیست .
مشاهدات هر معلمی , گواهِ حقیقتی ست تلخ .
در آن زمان که دامنه وسعتِ تلوزیون , رادیو و وسایل ارتباط جمعی و فضای مجازی به اندازه امروز نبود , معلم در حکم پیغمبر می نمود.
معلم , مرجع بود چون رقیبی در کار نبود .
امروز تردید ها و ابهاماتی که یک تصویر یا متن در اینترنت , ذهن دانش آموز را درگیر خود می کند , با وجود چندین معلم خبره و دلسوز هم به این راحتی ها برطرف نمی شود .
تعارف را باید کنار گذاشت .
جذابیت رقیب های مدرسه از کلاس درس بیشتر شده است .
چه بسا حضور دانش آموز در کلاس , در امتداد همان حس و حالِ ارتباطات اینترنتی است .
دانش آموز , خواب آلود , کم انگیزه و بی حوصله شده است .
از آن سو, اینقدر نوع رابطه ها در دنیای اینترنت , غیر رسمی و راحت شده که این تسامح ارتباطی , پایش به مدرسه نیز کشیده شده است .
رفتارهای خارج از ادب دانش آموزان در مدرسه , محصول همین سیراب شدن ارتباط راحت در فضایِ گوشی با هر کس و ناکس است .
جایگاه معلم رو به افول است
چون کارکردش در حال تنزل است و این فاجعه را کمتر از وضعیت اسفناکِ حقوق معلمی نمی توان شمرد
روز معلم را به تمامِ افول رفتگان از جمله خودم , تبریک می گویم.
کشاورز
برچسب:
نویسنده: نگین حسینپور