دهه شصت

یادش به خیر
دهه شصت بود و گام های نخستِ تحصیلِ ما در سالهایِ ابتداییِ انفجار نور .

زمانه ی جنگ بود و شادی به معنای طربش، در آن دوره ، هیچ جایگاهی نداشت.

روزگارِ جنگ بود و خون و پیکر جوانانی که بر دوش یک ملت به خانه ابدی شان بدرقه می شد .

عروسی ها در خانه برگزار می شد و نشانی از تالارهای امروزی نبود .
تنها نشانه ای که از وجود عروسی, خبر می داد , چراغانی جلوی خانه عروس و داماد بود.

ساز نقاره ها برچیده شده بودند و ارگی در کار نبود.

بعضا صدای بوق کاروان عروس ، هیجانی به سکوت شهرهای دهه شصت می داد .

تنها ، موسیقی سنتی ، دقایقی از صدا و سیمای دو شبکه ای پخش می شد.

موسیقی در انحصار شجریان و شهرام ناظری و امثال گلریز بود .

کانال هایی که از ساعت 5 عصر ، شروع و به بیش از ساعت12 شب ، به درازا کشیده نمی شد .

در آن زمانه که همه چیز ، زیر سایه جنگ ، ممنوعه شده بود ، پخش سرودهای انقلابی با فضا ی پاپب که داشت، در دهه فجر ، به روح بچه های آن روزگار، هیجانی وصف ناپذیر می داد .

الله الله ، لا اله الا الله..بوی گل سوسن و یاسمن...خمینی ای امام و غیره ؛ کام تشنه و هیجان طلب ما را برای ده روز، سیراب می ساخت.

دهه شصت ، اوج سادگی و همسانی و همزیستی مسالمت آمیز با فقر و عیالواری بود .

خبری از جشن تولدهای امروزی به آن شکل نبود .
جشن انقلاب ، گویی جشنی برای تولد همه بود .

آزین بندی مدارس ، کلی دنگ داشت و فنگ ، برای مسوولان مدرسه و دانش آموزانی که دهه فجر، برایشان ، انفجار هیجان بود .

مدارس در بهمن ماه ، نیمه رسمی می شد.

امید و خوش باوری نسبت به مسوولان ساده زیست حکومت، تهِ دل مردم را گرم می کرد .

اما هر چه زمان , جلوتر رفت ، امید, رنگ باخت ، حریم شخصی مسوولان ، بیشتر و شانس دستیابی به آنها کمتر شد

شکوه از جشن مدارس در دهه فجر پرکشید و رفت.

موسیقیِ پاپ , وارد عرصه شد. ساز و نقاره به عروسی ها برگشت.

در بین این همه آثار پاپ ، بوی گل و سوسی و یاسمن ، کم کم ، جایگاهش را از دست
می داد .

مردم ، دست در جیب خالی ، به مضامین سرودهایی گوش می دادند که در حد شعر و شعار , باقی مانده و در عرصه واقعیت ، عملیاتی نگشته بود .

یواش یواش، احساسات، عقب نشست

دیگر بهمن ، آن بهمن دهه شصت نبود
گویی بهمن، ماهی شده بود همچون دی یا آذر.

داشتم فکر می کردم این مردمی که برای مراسم شب یلدا ، این همه تبریک برای هم می فرستند چرا درباره گرامیداشت دهه فجر ، لالمونی گرفته اند؟

الله اکبرهای ساعت 9 در پشت بامِ شبِ 22 بهمن، چرا به سکوت کشیده شده است .

بگذریم.
این صبح اول صبحی را با عشق آغاز کنید.

بی خیال جیب های خالی تان باشید .
دریدگی دانش آموزان نسل انقلاب را فراموش کنید .

بر اعصابتان مسلط باشید
خود را سر حال برای شنبه آماده ، نگه دارید.

خرداد ماه، به دانش آموزان ، نمره مفت بدهید

شاهد تشییع جنازه علم در قبرستان سیاست های آموزش و پرورش جمهوری اسلامی باشید .

کشاورز.