گوشه ای از فراخنای هستی

جامه ها پاک نمی شوند جز با آب تمیز و مچاله شدن.قلبها نیز با نیروهای تازه و پاک از هوسها که حکم آب را دارند و سختی ها که نقش مچاله کردن را دارند پاک می شوند .به شرط صبر و ننالیدن.ناله , خود تیرگی جدید در این حمام روانی ست . +نوشته شده در چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ساعت21:40 توسطعباس کشاورز | ...

قلبی که می خواهد خودش باشد و آلودگی که می خواهد او را از خودش بگیرد و این کشمکش باعث ناآرامی قلب می شود. آلودگی، پریشانی می آورد....

همچون برکه گل آلودی که باید به حال خودش رها کنی تا قدرت حضور جوشیده های جدید، صافش کند، قلب ناپاک خود را دستکاری و از نو لگدمال نکن تا انوار پنهانش روشنایی اش دهد....