گوشه ای از فراخنای هستی

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم....

قوی ترین انسانها لزوما بازوهای ستبری ندارند .آنها متناوبا در حال پاکسازی گذشته در ذهن خود هستند... آنها , خاطرات آزار دهنده را پس از یکبار تحلیل و حصول نتیجه و عبرت ,از خود عبور می دهند. آنها قدرت بالایی در فراموش کردن هر گذشته مزاحمی دارند. آنها با سوهانِ فراموشی , آینه قلب را جلا میدهند تا یادهای برتر جای یادهای پست را بگیرد +نوشته شده در سه شنبه ۱۶ خرداد ۱۳۹۶ساعت18:21 توسطعباس کشاورز | ...

قوی ترین مردم , قدرت ساکت کردن ذهن خود از احساسات متخاصم دارند . آنها ذهنشان را وارد یک بازیِ بی حاصل نمی کنند. خود را پیش از ورود به باتلاق نجات می دهند. +نوشته شده در سه شنبه ۱۶ خرداد ۱۳۹۶ساعت18:22 توسطعباس کشاورز | ...

قلبی که می خواهد خودش باشد و آلودگی که می خواهد او را از خودش بگیرد و این کشمکش باعث ناآرامی قلب می شود. آلودگی، پریشانی می آورد....

تخیلات و تفکرات پست , از دل غفلت می زاید و اندیشه های بلند از دل هوشیار بر می خیزد....

بگذار سال ها دوری ام را در آغوشت گریه کنم....