گوشه ای از فراخنای هستی

در زمانه ای که بوران نفرت از هر سو بر قلبها می وزدعاشق بودن ، بزرگترین هنرست...

ای آغوشی که سهمِ تمامِ سینه های تنگ گشته , ای ! کدامیک به صواب نزدیک ترست؟ می گشایی خود را یا می گشاییمت؟...

مسولیتت را آنچنان انجام بده که اسباب رضایتِ طرف مقابل را فراهم بیاورد . عملی که گرهی در آن نباشد و سراسر خیر باشد . رضایتِ خدا در رضایت به حقِ مخلوق است . +نوشته شده در چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ساعت17:25 توسطعباس کشاورز | ...

پوچ , مثلِ هیجانی که غلیان شادیش , زود فرو می نشیند و سکوتِ خالی از معنا و رمقش , به زودی جایش را می گیرد . +نوشته شده در جمعه ۲۷ مرداد ۱۳۹۶ساعت7:6 توسطعباس کشاورز | ...

نگرانی بیجا نشانه ضعف ایمان است . اما آگاهی سبب نگرانی بجا می شود. زندگی ، هنر گذر از دل نگرانی های بیجا و قدرت گرفتن از قوه ایمان برای مبارزه با نگرانی های بجا آنهم در زمان مناسب خودش است . زمینه برخی دلواپسی ها را هم اکنون باید رفع کرد و مابقی را زمان وقوعش. بیشتر از این نباید خود را سنگین کرد. +نوشته شده در سه شنبه ۱۷ مرداد ۱۳۹۶ساعت17:10 توسطعباس کشاورز | ...

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم....

از آنجا که مقداری از اوقات روزانه ام،به اندیشه در باب چگونگی و چرایی پیشامدها،سختیها،ناملایمتیهاو صدالبته کامیابیها ی زندگی می گذرد. صلاح دیدم که آنها را از حالت انتزاعی خارج کرده و گویا و مکتوبشان نمایم....

تنهایی در آغاز , وحشت داشت. وحشتِ از دست دادن هر آنچه سبب انس شده بود. اما وقتی تنهایی , جان گرفت . حقیر بودن هر چه از دست شده بود آشکارا حس شد. +نوشته شده در دوشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۶ساعت21:49 توسطعباس کشاورز | ...

لذات بدنی , دنیای حقیر اما قوی دارند . وقتی انسان ,معنای زندگی را تنها در آنها می جوید , به محض سیراب شدن , حس نارضایتی از به هدف رسیدن بدو دست می دهد . دستش از برداشت دانه ای که نیفکنده , کوتاه است . و آنچه از دانه غریزه می چیند جوابگوی به کم راضی نشویِ قلبش نمی باشد . قلب با حضورِ کسی قرار می گ...

به زبان آوردن حرف های دنیایی ؛ نوعی رسوایی و اعتراف به داشتن هوشی سطح پایین است... سکوت ، حریمی نجات بخش در این مسابقه رسوایی است . +نوشته شده در چهارشنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۶ساعت5:55 توسطعباس کشاورز | ...

ایمان نمی آوری مگر آنکه رضایتمندی در خود احساس کنی. راضی نمی شوی از خود و شرایطی که داری مگر آنکه هر اندیشه جانکاهِ چسبیده ای را از خودت دور کنی . +نوشته شده در چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳۹۶ساعت18:9 توسطعباس کشاورز | ...

هیچ چیز در این دنیا وجود ندارد که ارزش دست و پا زدن در آن را داشته باشد. تمام شادی های دنیایی به زودی به غم می گراید و تنها لذت رهایی, همیشگی و تبدیل ناشدنی ست....

عشق تو ، نسخه ی تنهایی مرا پیچید....