گوشه ای از فراخنای هستی

جامه ها پاک نمی شوند جز با آب تمیز و مچاله شدن.قلبها نیز با نیروهای تازه و پاک از هوسها که حکم آب را دارند و سختی ها که نقش مچاله کردن را دارند پاک می شوند .به شرط صبر و ننالیدن.ناله , خود تیرگی جدید در این حمام روانی ست . +نوشته شده در چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ساعت21:40 توسطعباس کشاورز | ...

دوست داشته باش اما نه وابسته شو و نه کسی را وابسته خود کن....

دوست داشتن ، یک ماده خام است. اما نمی توان دوست داشتن را مبتلا به آفت انفعال کرد . قلبی که با قیچی اصول، هرس و تربیت شده باشد ، تنها رفت و آمد عابران را در محدوده اصول دوست دارد به محض آنکه پای خود را از این محدوده بیرون بگذارند ، دوستی قلب تبدیل به بیزاری می شود....

قلبی که می خواهد خودش باشد و آلودگی که می خواهد او را از خودش بگیرد و این کشمکش باعث ناآرامی قلب می شود. آلودگی، پریشانی می آورد....

همچون برکه گل آلودی که باید به حال خودش رها کنی تا قدرت حضور جوشیده های جدید، صافش کند، قلب ناپاک خود را دستکاری و از نو لگدمال نکن تا انوار پنهانش روشنایی اش دهد....